زندگی تاکی هلاک کعبه و دیرت کند

اینقدرها هم اثر می بوده است اوهام را

چون غبار شیشه ساعت تسلی دشمنیم

از مزاج خاک ما هم برده اند آرام را

به که از دوش افکنی این جامه احرام را

ازتغافل تا نگاه چشم خوبان فرق نیست

تشبه یکرنگ ست اینجادرد و صاف جام را