از نگین کنده خوش درگورکردی نام را

ازکشاکشهای موج بحر، ماهی ایمن است

ز انقلاب غم چه پروا مردم ناکام را

ای خسیس ازسازشهرت هم نوایت پست ماند

زرد رویت می کند زنگار جهل از انفعال

اندکی زین راه برگرد و شفق کن شام را

عمرتاباقی ست وحشت گرد پیشاهنگ ماست