چون عسس اوهام پیش آینده می گیرد مرا

عمروحشی عاقبت دام نفس خواهدگسیخت

تاکجا این ریسمان کنده می گیرد مرا

مستی حالم خورد هرجا فریب جام هوش

ناتوان صیدم ، ترحم غافل از حالم مباد

هرکه می گیرد به خاک افکنده می گیرد مرا

عشق را بیدل دماغ التفات یادکیست