تپیدن نفسم ، تارکسوت شوقم

همان به عالم پروازکشته اند مرا

فلک شکارکمندی ست سرنگونی من

ندانم از خم زلف که هشته اند مرا

که در هوای تو بیتاب رشته اند مرا

ز آه بی اثرم داغ خامکاری خویش

به آتشی که ندارم برشته اند مرا