نهانتر از نهانها جلوه دادند آشکارم را

شرارکاغذم از فرصت عیشم چه می پرسی

به رنگ رفته چشمکهاست گلهای بهارم را

به چشم بسته هم پیدا نشدگرد خیال من

هوس در عالم ناموس یکتایی نمی گنجد

سراغش کن ز من هرجا تهی یابی کنارم را

گر این بیحاصلی از مزرع خشکم نمو دارد