به رنگ رفته چشمکهاست گلهای بهارم را

ز دل شورقیامت می دماند رشک همچشمی

به هر آیینه منمایید روی گلعذارم را

شرارکاغذم از فرصت عیشم چه می پرسی

به چشم بسته هم پیدا نشدگرد خیال من

نهانتر از نهانها جلوه دادند آشکارم را

هوس در عالم ناموس یکتایی نمی گنجد