شرارکاغذم از فرصت عیشم چه می پرسی

قدح برسنگ زن تا بشکنی رنگ خمارم را

ز دل شورقیامت می دماند رشک همچشمی

به هر آیینه منمایید روی گلعذارم را

به رنگ رفته چشمکهاست گلهای بهارم را

به چشم بسته هم پیدا نشدگرد خیال من

نهانتر از نهانها جلوه دادند آشکارم را