چسان علا ج کندکلفت دماغ مرا

نشاط باده به مینای غنچگیها بود

شکفتگی همه خمیازه کرد باغ مرا

خمار شیشه چرخ از نگونی اش پداست

در ابروی تو شکن پرورد تغافل چند

مقام فتنه مکن گوشه فراغ مرا

هزاررنگ ز بخت سیاه من گل کرد