در غمت آخر هجوم ناتوانیهای دل

ریشه در دل می دواند دانه پیکان مرا

هر رگ گل شوخی چین جبین دیگراست

سیل می گردد هوای جنبش مژگان مرا

بی رخت سیر چمن کم نیست اززندان مرا

معنی برجسته شوقم ،نمی گنجم به لفظ

می کند چون ناله در جیب نفس پنهان مرا