همچو مژگان ساخت موسیقار حیرانی مرا

جوش زخم سینه ام ، کیفیت چاک دلم

خرمی مفت تو ای گل گر بخندانی مرا

ای ادب ، سازخموشی نیز بی آهنگ نیست

مدعمرم یک قلم چون شمع دروحشت گذشت

آشیان هم برنیاورد از پرافشانی مرا

عجز هم چون سایه اوج اعتباری داشته ست