آشیان هم برنیاورد از پرافشانی مرا

ای ادب ، سازخموشی نیز بی آهنگ نیست

همچو مژگان ساخت موسیقار حیرانی مرا

مدعمرم یک قلم چون شمع دروحشت گذشت

عجز هم چون سایه اوج اعتباری داشته ست

کرد فرش آستانت سعی پیشانی مرا

پرده ساز جنونم خامشی آهنگ نیست