عجز هم چون سایه اوج اعتباری داشته ست

همچو مژگان ساخت موسیقار حیرانی مرا

مدعمرم یک قلم چون شمع دروحشت گذشت

آشیان هم برنیاورد از پرافشانی مرا

کرد فرش آستانت سعی پیشانی مرا

پرده ساز جنونم خامشی آهنگ نیست

ناله می گردم به هر رنگی که گردانی مرا