بس بود چون غنچه زخم دل گریبانی مرا

از نفس بر خویش می لرزد بنای غنچه ام

نیست غیر از لب گشودن سیل ویرانی مرا

خلعت خونین دلان تشریف دردی بیش نیست

رازداریها به معنی کوس شهرت بوده است

چون حیا ازپوشش عیب است عریانی مرا

پر سبکروحم زفکر سخت جانی فارغم