سر دنباله دایم در دل تیر است پیکان را

به هرجا عافیت رو داد نادان در تلاش افتد

دویدن ریشه گلهای آزادی ست طفلان را

حسد را ریشه نتوان یافت جزدر طینت ظالم

درشتان را ملایم طینتیهایم خجل دارد

زبان از نرمگویی سرنگون افکند دندان را

اگر سوزد نفس از شور محشرباج می گیرد