به آب تیغ می شویند خط عنبرافشان را

کتاب پیکرم یک موج می شیرازه می خواهد

نم آبی فراهم می کند خاک پریشان را

فغان کاین نوخطان ساده لوح از مشق بیباکی

دگرکو تحفه ای تا گلرخان فهمند مقدارش

چو نقش پا به خاک افکنده اند آیینه جان را

چو بوی گل لباس راحت ما نیست عریانی