که نقش پای هم گرداب شد فرهاد و مجنون را

چنان پیچیده توفان سرشکم کوه و هامون را

جنون می جوشد از مد نگاه حیرتم اما

به جوی رگ صدانتوان شنیدن موجه خون را

چو سیمت نیست خامش کن که صوتت براثرگردد