جنون می جوشد از مد نگاه حیرتم اما

چنان پیچیده توفان سرشکم کوه و هامون را

که نقش پای هم گرداب شد فرهاد و مجنون را

به جوی رگ صدانتوان شنیدن موجه خون را

چو سیمت نیست خامش کن که صوتت براثرگردد

صداهای عجایب از ره سیم است قانون را