چو سیمت نیست خامش کن که صوتت براثرگردد

که نقش پای هم گرداب شد فرهاد و مجنون را

جنون می جوشد از مد نگاه حیرتم اما

به جوی رگ صدانتوان شنیدن موجه خون را

صداهای عجایب از ره سیم است قانون را

تبسم ازلب او خط کشید آخر به خون من

نپوشید از نزاکت پرده این لفظ مضمون را