نپوشید از نزاکت پرده این لفظ مضمون را

چو سیمت نیست خامش کن که صوتت براثرگردد

صداهای عجایب از ره سیم است قانون را

تبسم ازلب او خط کشید آخر به خون من

به هرجا می روم ازحسرت آن شمع می سوزم

جهان آتش بود پروانه از بزم بیرون را

درشتیهاگوارا می شود در عالم الفت