به هرجا می روم ازحسرت آن شمع می سوزم

صداهای عجایب از ره سیم است قانون را

تبسم ازلب او خط کشید آخر به خون من

نپوشید از نزاکت پرده این لفظ مضمون را

جهان آتش بود پروانه از بزم بیرون را

درشتیهاگوارا می شود در عالم الفت

رگ سنگ ملامت رشته جان بود مجنون را