خیال ماسوا فرش است دروحدتسرای دل

جگر سوراخ سوراخ است نه غربال گردون را

به قدرکوشش عشق ست نعل حسن درآتش

صدای ثیشه فرهاد مهمیز است گلگون را

درون خویش دارد خانه آیینه بیرون را

حوادث مژده امن است اگردل جمع شدبیدل

گهرافسانه داندشورش امواج جیحون را