تنزل در نظر معراج باشد همت دون را

به هر مژگان زدن سامان صد میخانه مستی کن

که خط جوشیدودرساغرگرفت آن حسن میگون را

به امید چکیدن دست و پایی می زند اشکم

دراین گلشن تسلی دادوضع سرو و شمشادم

که یک مصرع بلند آوازه دارد طبع موزون را

به تسخیر جهان بی حس از تدبیر فارغ شو