که رنگی از حنای دست قاتل داده ام خون را

فنا می شوید ازگردکدورت دامن هستی

چو آتش می کند خاکستر ما کار صابون را

که باور دارد این حرف از شهید بینوای من

رموز خاکساران محبت کیست دریابد

مگر جولان لیلی ناله سازدگرد مجنون را

اثرها بنگر اما ازتصرف دم مزن بیدل