آخر انباشتم از خود دهن بدگو را

سرنوشتم نتوان خواند مگر در تسلیم

توام جبهه خود ساخته ام زانو را

خاک گردیدم و از طعن خسان وارستم

نبض دل هم به تپش ناله طرازنفس است

چنگ اگر شانه به مضراب زندگیسو را

خال از نسبت رخسار تو رنگین تر شد