چنگ اگر شانه به مضراب زندگیسو را

خاک گردیدم و از طعن خسان وارستم

آخر انباشتم از خود دهن بدگو را

نبض دل هم به تپش ناله طرازنفس است

خال از نسبت رخسار تو رنگین تر شد

قرب خورشید به شب کرد مدد هندو را

صافی دیده و دل مانع تمییز دویی ست