سربریده هم اینجا چوشمع بیخواب است

تحیرآینه رنگ می کند بو را

خموش گشتم و اسرار عشق پنهان نیست

کسی چه چاره کند حیرت سخنگو را

مگر به بالش داغی نهیم پهلو را

ندانم از اثرکوشش کدام دل است

که می کشند به پابوس یارگیسو را