رام دارد نی تیرم به صدا آهو را

در مقامی که بود جلوه گه شاهد فکر

جوهر از موی سر است آینه زانو را

نرمیده ست معانی ز صریر قلمم

نغمه محفل عشاق شکست سازاست

چینی بزم جنون باش و صداکن مو را

جهل باشد طمع خلق زسرکش صفتان