نرمیده ست معانی ز صریر قلمم

باید از عجزکمان کرد خم بازو را

در مقامی که بود جلوه گه شاهد فکر

جوهر از موی سر است آینه زانو را

رام دارد نی تیرم به صدا آهو را

نغمه محفل عشاق شکست سازاست

چینی بزم جنون باش و صداکن مو را