به کیمیا ندهد خاک آن سرکو را

به کنه مطلب عشاق راه بردن نیست

گل خیال تو بیرون نمی دهد بو را

سری که نشئه پرست دماغ استغناست

عتاب لاله رخان عرض جوهر ذاتی ست

ز شعله ها نتوان بردگرمی خو را

کجا به کشتن ما حسن می کندتقصیر