عتاب لاله رخان عرض جوهر ذاتی ست

گل خیال تو بیرون نمی دهد بو را

سری که نشئه پرست دماغ استغناست

به کیمیا ندهد خاک آن سرکو را

ز شعله ها نتوان بردگرمی خو را

کجا به کشتن ما حسن می کندتقصیر

که زیر تیغ نشانده ست نرگس او را