که زیر تیغ نشانده ست نرگس او را

عتاب لاله رخان عرض جوهر ذاتی ست

ز شعله ها نتوان بردگرمی خو را

کجا به کشتن ما حسن می کندتقصیر

خط غرور مخوان آنقدر ز لوح هوا

یکی مطالعه کن سرنوشت زانو را

خجالت من و ما آبیار مزرع ماست