ز شعله ها نتوان بردگرمی خو را

سری که نشئه پرست دماغ استغناست

به کیمیا ندهد خاک آن سرکو را

عتاب لاله رخان عرض جوهر ذاتی ست

کجا به کشتن ما حسن می کندتقصیر

که زیر تیغ نشانده ست نرگس او را

خط غرور مخوان آنقدر ز لوح هوا