خم شد از بارتعلق قامتت زیبنده نیست

شوق بینایی نباشد دیده باز تو را

تا نگردد فاش سر مستی ات مگشای چشم

چون پری کاین شیشه ظاهرمی کند رازتورا

دعوی وارستگی چون سرو انداز تو را

بیدل ارباب تامل با عروجت چون کنند

آشیان برتر بود از رنگ پرواز تو را