هر بن مو چشم قربانی ست حیران تو را

بسکه بر خود می تپد از آرزوی ناوکت

می کند در سینه دل هم کار پیکان تو را

در تماشایت همین مژگان تحیر ساز نیست

گلشن از اوراق گل عمری ست پیش عندلیب

می گشاید دفتر خون شهیدان تو را

درگرفتاری بود آسایش عشاق و بس