درگرفتاری بود آسایش عشاق و بس

هر بن مو چشم قربانی ست حیران تو را

گلشن از اوراق گل عمری ست پیش عندلیب

می گشاید دفتر خون شهیدان تو را

آشیان از حلقه دام است مرغان تو را

سرمه از خاک شهیدان گر نینگیزد غبار

کیست تا فهمد زبان بینوایان تو را