آشیان از حلقه دام است مرغان تو را

گلشن از اوراق گل عمری ست پیش عندلیب

می گشاید دفتر خون شهیدان تو را

درگرفتاری بود آسایش عشاق و بس

سرمه از خاک شهیدان گر نینگیزد غبار

کیست تا فهمد زبان بینوایان تو را

غیر جرم عشق در آزار ما آزردگان