می گشاید دفتر خون شهیدان تو را

در تماشایت همین مژگان تحیر ساز نیست

هر بن مو چشم قربانی ست حیران تو را

گلشن از اوراق گل عمری ست پیش عندلیب

درگرفتاری بود آسایش عشاق و بس

آشیان از حلقه دام است مرغان تو را

سرمه از خاک شهیدان گر نینگیزد غبار