حق است آینه ، ا ینجا ، خیال ما وتو چیست

که رنجهاست به گردن سر فراخته را

تلاش ما چوسحرشبنم حیا پرداخت

عرق شد آینه آخر نفس گداخته را

که دید سایه در آفتاب تاخته را

به طبع کارگه عشق آتش افتاده است

کسی چه آب زند آشیان فاخته را