برگ بیدی فرش کردم خانه دیوانه را

ساختم قانع دل از عافیت بیگانه را

مطلبم از می پرستی تر دماغیها نبود

یک دو ساغر آب دادم گریه مستانه را

دل سپندگردش چشمی که یاد مستی ش