یک دو ساغر آب دادم گریه مستانه را

ساختم قانع دل از عافیت بیگانه را

برگ بیدی فرش کردم خانه دیوانه را

مطلبم از می پرستی تر دماغیها نبود

دل سپندگردش چشمی که یاد مستی ش

شعله جواله می سازد خط پیمانه را

التفات عشق آتش ریخت در بنیاد دل