شعله جواله می سازد خط پیمانه را

مطلبم از می پرستی تر دماغیها نبود

یک دو ساغر آب دادم گریه مستانه را

دل سپندگردش چشمی که یاد مستی ش

التفات عشق آتش ریخت در بنیاد دل

سیل شد تردستی معمار این ویرانه را

تاکنم تمهید آغوشی دل از جا رفته است