التفات عشق آتش ریخت در بنیاد دل

یک دو ساغر آب دادم گریه مستانه را

دل سپندگردش چشمی که یاد مستی ش

شعله جواله می سازد خط پیمانه را

سیل شد تردستی معمار این ویرانه را

تاکنم تمهید آغوشی دل از جا رفته است

درگشودن شهپر پرواز بود این خانه را