مطلبم از می پرستی تر دماغیها نبود

ساختم قانع دل از عافیت بیگانه را

برگ بیدی فرش کردم خانه دیوانه را

یک دو ساغر آب دادم گریه مستانه را

دل سپندگردش چشمی که یاد مستی ش

شعله جواله می سازد خط پیمانه را