نسیم دامن اوگر وزد گاه خرامیدن

ازین طوطی توان آموختن شیرین مقالی را

ز نیرنگ حجابش غافلم لیک اینقدر دانم

که برق جلوه خواهد ساخت فانوس خیالی را

سحر بی پرده گردد غنچه تصویر قالی را

خیالی از دهان او نشانم می دهد اما

همان حکم عدم باشد اثرهای خیالی را