حباب باد پیمای تو وهمی در قفس دارد

جرس آخر به منزل می کندکم هرزه نالی را

قناعت پیشه ای هشدارکاین حرص غنادشمن

کمینگاه هوسها کرده وضع بی سوالی را

توشمع هستی اندیشیده ای فانوس خالی را

همه گر عکس آفاق است در آیینه جا دارد

بنازم دستگاه عالم بی انفعالی را