سواد فقر روشن می کند رنگ خزانی را

شررهای زمینگیرست هرسنگی که می بینی

تن آسانی فسردن سی کند آتش عنانی را

عیار زر اگر می گردد از روی محک ظاهر

سراپایم تحیر در هجوم ریشه می گیرد

برآرم گر ز دل چون دانه اسرار نهانی را

کسی را می رسد جمعیت معنی که چون کلکم