چمن پرداز دیدرم ز حیرت چشم آن دارم

مگرتیغ تو دریابد زبان بی زبانی را

سبکروحی چو رنگ عاشقان دارد غبار من

همه گر زر شوم بر خویش نپسندم گرانی را

که چون طاووس در آیینه گیرم پرفشانی را

به مضمون کتاب عافیت تا وارسی بیدل

به رنگ سایه روشن کن سواد ناتوانی را