همه گر زر شوم بر خویش نپسندم گرانی را

لب زخمم به موج خون نمی دانم چه می گوید

مگرتیغ تو دریابد زبان بی زبانی را

سبکروحی چو رنگ عاشقان دارد غبار من

چمن پرداز دیدرم ز حیرت چشم آن دارم

که چون طاووس در آیینه گیرم پرفشانی را

به مضمون کتاب عافیت تا وارسی بیدل