ریخت این ابر سیه جوهر نیسانی را

مطلب شوخی پرواز ز موج گهرم

به قفس کرده ام امید پرافشانی را

اشک ما صرف تبهکاری غفلت گردید

جاه با بندگی آب رخ دیگر دارد

عزت افزود ز زنار سلیمانی را

چشمم از جنبش مژگان به شمار نفس است