به هرآتش که باشد سوختن دارد سپند ما

ز سیر برق تازان شرر جولان چه می پرسی

که بود از خودگذشتن اولین گام سمند ما

توخواهی پردهرنگین سازخواهی چهره گلگون کن

از آن چشم عتاب آلود ذوق زندگانی کو

غم بادام تلخی برد شیرینی ز قند ما

ز جوش باده می باید سراغ نشئه پرسیدن